logo SZH

Fries en Zeeuws Melkschaap

Rasbeschrijving

Foto: Carin Heesters

Melkschapen zijn grote witte schapen (ca 75 kg) met lange hals en onbewolde kop. De neus is lichtgebogen en de oren zijn lang en breed. De onbewode staart reikt tot de hak. Het melkschaap is eeuwenlang op kleine schaal gehouden in onze streken langs de Noordzeekust van Calais tot aan de Wadden. Elk gezin dat kon beschikken over een stukje grasland, hield één of twee schapen voor melk en kaas voor eigen gebruik. Het melkschaap is een makkelijk, handzaam, toegankelijk en gebruiks schaap voor zowel de hobbyfokker als de professionele melker. Vanwege zijn bijzonder vriendelijke karakter is het uitermate geschikt om gehouden te worden op bijvoorbeeld stads en zorgboerderijen.

Alhoewel er sprake is van een Fries en een Zeeuws (en ook Vlaams) melkschapenras is de overeenkomst tussen de rassen zo groot dat er slechts één melkschapenras onderscheiden wordt. In feite wordt het ras vernoemd naar de landstreek waarin het voorkomt. Soms kruisen de fokkers de rassen onderling. In 2000 waren er ongeveer 1200 Zeeuwse 2000 Friese melkschapen. Melkschapen werpen hun lammeren (twee-, drie- of zelfs vierlingen) in februari en maart. Op een leeftijd van zes weken worden de lammeren gespeend. Vanaf april kunnen de schapen gemolken worden. De melkperiode eindigt in november. Dit ras heeft de hoogste melkgift van alle schapen. Gedurende de lactatieperiode van ongeveer een half jaar produceert een Melkschaap ongeveer 600 liter melk, waarvan harde en zachte kaas gemaakt kan worden. Ook yogurt en witschimmel kaas mag zich in een toenemende belangstelling verheugen. In Zeeland wordt een gedeelte verwerkt tot de zgn, ‘‘natte kaas” de oudste vorm van kaas bereiding ter wereld

Geschiedenis

Het melkschaap is een eeuwen oud schapen ras dat sinds de 12 e eeuw wordt gehouden in de kuststreek van Calais tot Oost Friesland, melkschapen komen nu nog hoofdzakelijk voor in Zeeland en Friesland. De oudste afbeelding van een melkschaap vinden we op het wereldberoemde schilderij uit 1432 van de gebroeders Van Eijck in de Sint Baafs Kathedraal in Gent: Het Lam Gods. We mogen aannemen dat al gedurende tien eeuwen het melkschaap gehouden wordt als huisdier voor de productie van melk, kaas, wol en vlees.

Na de opkomst van de kunstvezels is de economische waarde van schapenwol gedaald tot onrendabel niveau.De wol van het melkschaap is omwille van zijn lange vezel zeer geliefd onder spinsters en bijzonder geschikt voor het maken van kleding en tapijten. Hoewel lamsvlees van het melkschaap zeer smakelijk is, zijn er voor de vleesproductie speciale rassen ontwikkeld, zoals het Texelse ras. Maar voor de bereiding van schapenkaas is het melkschaap nog altijd favoriet.

Tot omstreeks een halve eeuw geleden kwam het melkschaap nog veelvuldig voor in Vlaanderen, Zeeland en Friesland. Nadien is het ras sterk achteruit gegaan. Gelukkig is nu de belangstelling voor dit waardevolle ras weer toegenomen en het ras heeft dan ook een goed toekomstperspectief. Dit is onder meer te danken aan de toenemende interesse voor het melken van schapen en het maken van schapenkaas. De meest beroemde kaas ter wereld, de Franse Roquefort, wordt gemaakt van pure schapenmelk.

Het huidige aantal geregistreerde melkschapen in Nederland bedraagt naar schatting op dit moment 5000

Fokkerijorganisaties

Website

Snel naar

Over

Fokkers

Houders en beheerders

Beleven en laten beleven

Meedoen

©2017 Communicatiebureau de Lynx
×