logo SZH

Leghorn

Rasbeschrijving

De Leghorn is en landhoentype. Het is een levendig middelgroot ras dat puur als productieras is gefokt. De eenkleurige dieren zijn rustiger van aard dan de patrijsvarianten. De patrijsvarianten zijn ook over het algemeen wat kleiner. De legkracht van de witte is duidelijk het beste en zij leggen ook de grootste eieren. Daar staat tegenover dat de kleurencombinatie van de patrijshanen bijzonder fraai is. Het ras is in Nederland met enkele en rozenkam erkend, maar die laatste komt hier niet meer voor. De enkele kam is vrij groot. De hanenkam moet rechtop staan, terwijl de achterkant van de hennenkam naar één zijde moet omvallen zonder het zicht te belemmeren. De ogen zijn oranjerood, de snavel geel of hoornkleurig geel en de oorlellen amandelvormig wit. De loopbenen zijn (oranje)geel van kleur. De bevedering is glad, vol en glanzend.

De hanen wegen 2,5 tot 3 kg en de hennen 2,25 tot 2,75 kg.Het ras is ook in krielvorm erkend. De erkende kleurslagen zijn patrijs, zilverpatrijs, blauwpatrijs, geelpatrijs, roodgeschouderd zilverpatrijs, witpatrijs, koekoekpatrijs, bruinpatrijs, goudflitter, zilverflitter, isabelpatrijs (alleen groot), exchequer, wit zwartcolumbia, porselein, gestreept, wit, zwart, ongezoomd blauw, buff en rood.

De krielen zijn bovendien erkend in blauw goudflitter, koekoekzilverpatrijs en buff zwartcolumbia.

Geschiedenis

Leghorns zijn van origine veredelde Italiaanse landhoenders. Tot de tweede helft van de negentiende eeuw werd vrijwel elk boerenerf bevolkt door plaatselijke hoenders, Vanaf het midden van de negentiende eeuw kwamen de nutsrassen in de mode.

De Leghorn is door fokkunst ontstaan uit een allegaartje aan hoenders met goede productie-eigenschappen. Vanaf omstreeks 1835 is in de patrijsvariant via de havenstad Livorno naar Noord Europa en Amerika zijn verscheept. Zo’n twintig jaar later volgde de witte. Het zijn vooral de Amerikanen geweest die met dit zeer variabele materiaal uit Italië een echt legras hebben gefokt, dat zij Leghorns noemde naar de stad Livorno. Uit het Amerikaanse materiaal en mogelijk ook materiaal rechtstreeks uit Italië ontstonden door teeltkeus en inkruising de Engelse, Nederlandse, Duitse en Deense Leghorns. Nederlanders zijn meer Amerikaans georiënteerd en naam Leghorn associëren velen met legkip. Na de tweede Wereldoorlog is de raskip vergeten als productiekip. Alleen als ouderdier speelt de Leghorn dan nog een belangrijke rol.

Fokkerijorganisatie

Nederlandse Leghornclub
Website

Snel naar

Over

Fokkers

Houders en beheerders

Beleven en laten beleven

Meedoen

©2017 Communicatiebureau de Lynx
×