logo SZH

Mergellandschaap

Rasbeschrijving

Mergellandschaap3

 Het Mergelland schaap is een groot, lang, hoornloos landras schaap met een ruime, lichte wolvacht. De kop is lang en smal, zowel ooien als rammen zijn hoornloos. De neuslijn is convex, de neusrug hoekig. De poten zijn behaard en hebben meestal een grillig bruin of bruin- zwart vlekken patroon op een lichte achtergrond. De staart is lang tot aan de hak of langer en is geheel bewold. Alle vlekkenpatronen tussen bruin, bruin- rood en zwart op een lichte achtergrond zijn toegestaan, evenals voskleurige koppen; ‘voes- köp’. ‘Sprekende koppen’ hebben de voorkeur. De wolvacht is gelijkmatig, lang en slicht, fijn en vrij los gestapeld, daardoor ontstaat er een scheiding van de wol over de wervelkolom. De kleur van de wol is wit, incidenteel komen geheel zwarte dieren voor. Lammeren worden vaak geboren met een nekvlek en een vlek op het puntje van hun staart. Deze vlekken verdwijnen bij het ouder worden.

Geschiedenis

Oos Mergelland Sjaop is de naam van een streekeigen schapenras, dat van oudsher gehouden werd in Zuid-Limburg en de Belgische en Duitse grensstreek. Kuddes begraasden de voor landbouw moeilijk bereikbare en schrale hellingen, maar ook holle wegen, bos- en akkerranden, braakliggende akkers en boomgaarden. De schapen werden voornamelijk gehouden voor de mest, opgespaard in de potstal, waarin de schapen ’s nachts en ’s winters verbleven, maar ook de wol en het vlees waren van belang. Het ras was bijna uitgestorven. De introductie van kunstmest, het terugdringen van het areaal woeste gronden en het fokken van (voor de vleesproductie) productievere schapenrassen verdrongen het Mergellandschaap. Maar dankzij de inspanningen van de laatste traditionele herder, enkele particuliere schapenliefhebbers en natuurbeherende organisaties, bleef dit unieke ras in stand. 35 jaar geleden werd de Vereniging “Oos Mergelland Sjoap” (OMS) opgericht, telt nu ruim 90 leden en zo’n 1500 schapen in het stamboek.

Gebruik

Het Mergelland schaap vertoont een goed kuddegedrag, is rustig en gemakkelijk, en kan leven van een relatief sober rantsoen. Mergelland schapen doen het goed op kalkgraslanden, en zijn gewend op steile hellingen te grazen. Ze worden daarom vaak ingezet door natuurbeherende instanties bij het beheer van natuurgebieden. Voorbeelden hiervan zijn: de kalkgraslanden in Zuid- Limburg ( Nederland ), de Viroinvallei, La Callestienne ( Zuid- België ), Domein Altembroek ( Voerstreek- België ) en de omgeving van Rouen ( Frankrijk ) en in enkele duinreservaten aan de Belgische kust. Door hun lange vacht zorgen de mergellandschapen tijdens de begrazing voor de verspreiding van veel zaden, waardoor een grotere variatie ontstaat in de vegetatie.

Bijzonderheden

Veel vlees heeft het mergellandschaap niet, maar het is bijzonder smakelijk en wordt zeer gewaardeerd. De wol leent zich bij uitstek om mee te vilten.

Fokkerijorganisatie

Website

Snel naar

Over

Fokkers

Houders en beheerders

Beleven en laten beleven

Meedoen

©2017 Communicatiebureau de Lynx
×