logo SZH

Blauwe Texelaar

Rasbeschrijvingblauwe texelaar test

De blauwe texelaar onderscheidt zich in kleur vacht ten opzichte van haar witte soortgenoten. Maar er is meer, Het zijn evenredig, ruim ontwikkelde dieren met een goede vleesaanleg. Over het algemeen goed beenwerk en qua karakter iets levendiger (lees ondeugender). Zij hebben een goede vruchtbaarheid en melkgift. Maar wat het meest aanspreekt is toch de kleur. De kleur mag variëren van donker tot licht grijs. In verschillende verhoudingen waardoor de vacht verschillend kleurt op de flank en borst. Waarbij de kop een halster van een H tekening moet hebben. Tevens bestaat er een smalle band van witte haren langs de oorrand. De blauwe texelaar moet ook witte haren aan de benen hebben.

Zo nu en dan treedt in het kleurpatroon van de blauwe Texelaar een plotselinge erfelijke verandering (mutatie) op en muteert het blauwe patroon naar een patroon dat men Dassenkop noemt. Een dergelijke mutant werd als eerste waargenomen in 1991. Dit ooilam is de stammoeder geworden van het huidige bestand aan Dassenkoppen. Dassenkoppen zijn merendeels zwart maar hebben een witte buik, een witte spiegel (bilnaad) en een witte onderkin die als witte streep kan doorlopen naar de buik. Ook de binnenzijde van de staart is wit. In de lengterichting boven de ogen lopen over de zwarte kop twee witte strepen die van lengte kunnen variëren. De poten zijn bruin met aan de buitenzijde een zwarte streep.

Geschiedenis

De blauwe texelaar is ruim veertig jaar geleden ontstaan als een kleurvariant van de witte texelaar. Vroeger liepen er allemaal witte schapen in Nederland. Ja, er mocht bij een enkele kudde een zwart schaap tussen lopen, maar dat was een bijzonderheid. Totdat in 1968 op een bedrijf een drieling werd geboren waarvan er een ramlam een afwijkende kleur had. De wol leek wel blauwachtig. Deze ram is bij de volgende dek periode volop ingezet. Er werden meerdere lammeren met deze kleur geboren. Een paar jaar later, deze werd bij toeval gevonden, werd ook elders een blauwe ram geboren. Deze zorgde voor nieuw bloed. Hiermede was de basis gelegd voor een nieuw ras. De aandacht voor de blauwe texelaar groeide geleidelijk en in 1983 werd er een fokgroep opgericht, die later werd omgezet in een stamboek. Het leden aantal is in de jaren gestaag gegroeid en zo telt het stamboek thans ongeveer 300 leden met zo’n 4000 fokooien.

Fokkerijorganisatie

Stamboek Blauwe Texelaars
Website

Snel naar

Over

Fokkers

Houders en beheerders

Beleven en laten beleven

Meedoen

©2017 Communicatiebureau de Lynx
×