logo SZH

Oer-Nederlandse dubbeldoel koeien worden geofferd op het altaar van de fosfaat derogatie

geplaatst op: 24 juni 2018 | door: Nonja Remijn

PERSBERICHT  STICHTING ZELDZAME HUISDIERRASSEN (SZH)

24 juni 2018

De oer-Nederlandse Blaarkoppen, Fries Hollandse, Fries Roodbonte, Brandrode en Lakenvelder koeien die gemolken worden en functioneren als echte dubbeldoel koeien (d.w.z. dat ze zowel vlees als melk produceren) zullen binnenkort in aantallen zijn gehalveerd als gevolg van het beleid van onze overheid. Begin 2016 waren er nog ongeveer nog 5000 melkproducerende exemplaren. Eind 2017, na het instellen van het fosfaatreductie plan 2017, zijn er nog maar een kleine 3000 over. Een daling van 40% in zeer korte tijd. Zie ook grafiek in de bijlage 1. Als we straks na 2018 de balans op gaan maken van de effecten van de invoering van het fosfaatrechten stelsel zijn er mogelijk nog maar 2000 of zelfs minder over.

Middels het fosfaatrechten stelsel stuurt onze overheid aan op een zo’n hoog mogelijke productie per individuele koe.  Zie rekenvoorbeeld in bijlage 2. De oude Nederlandse rassen geven 30% tot 50% minder liters, maar wel 30% meer vlees en dat alles vooral gras gevoerd, met een minimale hoeveelheid of helemaal geen krachtvoer daarnaast. Duurzaam producerende koeien met een veel langere levensduur dan hun topsportende krachtvoergedreven collega’s. Dubbeldoel koeien hebben in het, door maatschappij en politiek, zo omarmde kringlooplandbouw model juist de toekomst. De oude genen zullen we binnen afzienbare tijd weer nodig hebben. Alleen daarom al, en natuurlijk ook omdat we de internationale verplichting zijn aangegaan  om ons genetisch erfgoed in stand te houden, is het onbegrijpelijk dat het ministerie van LNV op geen enkele wijze  moeite doet onze zeldzame dubbeldoel rassen voor uitsterven te behoeden.

De Stichting Zeldzame Huisdierrassen (SZH)  heeft verschillende voorstellen gedaan en besproken met het ministerie om het tij te keren. Voor de SZH is het extra pijnlijk dat de zeldzame koeien die in 2017 mede met dank aan onze inzet en de bescherming van staatssecretaris Martijn van Dam tijdelijk gered waren met een uitzonderingsmaatregel, nu alsnog vanwege het fosfaatrechten stelsel afgevoerd moeten worden Het is niet gelukt om ook maar enige beweging in de zaak te krijgen. Er zijn in de ogen van de SZH twee goede opties:

  1. Vrijstelling van fosfaatrechten voor code 101 (opfokkalveren<1jaar) en code 102 (jongvee tot afkalven) van runderen die in het I&R systeem gevlagd zijn als behorend tot een zeldzaam Nederlands ras, zowel voor zoog- als melkveebedrijven. Deze maatregel kost ongeveer 15.700 kg fosfaat uitgaande van 3000 melkkoeien met bijhorend 1000 stuks jongvee. Het fosfaatproductie plafond in Nederland ligt op 84,9 miljoen kg. Dit betekent dat deze maatregel nog geen 0,02% van de gehele mesthoop vertegenwoordigd. De middelen hiertoe kunnen gemakkelijk uit de fosfaatbank komen. Volgens de minister is voor alle knelgevallen 600.000 kg nodig, dus ook hieruit blijkt dat er een dekking is voor deze oplossing. Dit zou voortzetting van de uitzonderingspositie van de fosfaatreductie regeling2017 zijn, waarin ook deze diercategorieën vrijgesteld werden.
  2. Herinvoer van stelsel van individuele dierpremie voor dieren van de zeldzame huisdierrassen. Hiervoor bestaat er een EU subsidieregeling die door Nederland niet voor dit doel wordt benut. RVO kan deze subsidie heel eenvoudig linken aan de vlag ‘zeldzaam Nederlands ras in het I&R systeem.’ Maximaal zou dit €200 per GVE (Groot Vee Eenheid) kunnen zijn. Voor een gemiddeld bedrijf met 100 GVE aan zeldzaam ras betekent dit € 20.000 per jaar. In een periode van 5 jaar kunnen er heel wat fosfaatrechten mee gekocht worden.

Nederland geeft met haar beleid te kennen dat behoud van de derogatie ( de door de EU extra toegestane fosfaat ruimte) voor Nederland een heilige zaak is. Politiek en ministerieel Den Haag blijken zelfs bereid ons genetisch erfgoed daarvoor te offeren. Aanstaande woensdag 27 juni heeft de Tweede Kamer een laatste kans het tij te keren. Vandaar onze oproep aan zowel coalitie en oppositie om de handen ineen te slaan en dit stuk genetisch erfgoed van de ondergang te behoeden.

ter aanvulling:

Uitzending De Monitor over de zeldzame koeien en de fosfaatwet:

Fries roodbont houder Gerben Engwerda en Greenpeace Nederland over de zeldzame rassen, bioboeren en de fosfaatwet:

 

Bijlage 1

Grafiek 1 verloop aantallen vanaf 2002 tot de verwachting bij ongewijzigd beleid  in 2020

X 1000

De rassen die gemolken worden, FH, RbF en Blaarkop, zijn eind 2017 met ± 2000 dieren , dat is 20% van alle zeldzame koeien samen, in aantal afgenomen. Bij ongewijzigd overheidsbeleid is de verwachting van SZH dat er nog  de helft van de uitgesproken dubbeldoel rassen afgaat.

 

 

 

Bijlage 2

 

Effect fosfaatrechten stelsel

De fosfaatregeling heeft een verrekening voor melkproductie. Dit is echter in het voordeel van een hoge productie.

 

Rekenvoorbeeld:

Bij 2500(kg) fosfaatrechten kan een bedrijf met een gemiddelde productie van 5624 kg melk 77 koeien (32,4 kg fosfaat per koe) houden die totaal 433.000 kg(afgerond) per jaar produceren. Een bedrijf met een gemiddelde productie van 10.624 kg melk kan 51 koeien houden (49,2 kg fosfaat per koe), die totaal 539.000 kg per jaar produceren. Meer dan 100.000kg verschil.

Op dit moment is de marktprijs voor 1 kg fosfaat € 184. Voor de een is het een kostenpost van: 32,4 x € 184 = € 5961,60 = € 1,05 per kg melk en voor de ander: 49,2 x € € 184 =€ 9052,80 = € 0,85 per kg melk. Conclusie: RUIM 20% verschil ten gunste van het bedrijf met hoge productie!

 

Snel naar

Over

Fokkers

Houders en beheerders

Beleven en laten beleven

Meedoen

©2018 Communicatiebureau de Lynx
×